Hepimizin Birbirimize İhtiyacı Var!

Burcu Unal |
12 Mayıs 2014 |

“Senin bana , benim sana” ihtiyacımız var. “Ben seni, sen beni” tamamlıyoruz. Bunu fark edip en derinimde hissettiğim anda rahatladım. Kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek için her şeyi tek başıma yapmam gerektiği düşünce balonu bir anda patlayıp gitti. Özgürleşmiştim bu düşünceden.

Burcu ve Kızı

Zumbara benim için bir aile, koskocaman bir topluluk. Destek aldığım, kalpten paylaştığım ve kalpten paylaşıldığını deneyimlediğim bir dünya. Bu dünyada yaklaşık 1,5 senedir çeşitli deneyimler yaşıyorum. 40’ın üzerinde servis değişimi gerçekleştirdim. Pek çok güzel insan ile tanıştım. Yeni beceriler edindim, bazen ben de yeni beceriler öğrettim. Bazı günler ruhuma dokunanlar oldu, o bazı günlerde ben de bazı ruhlara dokundum. Birlikte doğuştan getirdiğimiz veya sonradan yaşamlarımızda deneyimleyerek öğrendiğimiz armağanlarımızı fark etmeye, keşfetmeye, birbirimiz ile paylaşmaya başladık; paylaşmaya da devam ediyoruz. Böylece muazzam bir örüntü oluşmaya başladı. Zaten tüm evren, doğa, ilişkiler ağı birer örüntü değil mi? Birbirimiz ile bağlantı halindeyiz. Bizler göremesek de her birimiz birbirimize enerjisel olarak bağlıyız. “Senin bana, benim sana” ihtiyacımız var.

Serdar Kılıç’ın “Doğadaki İnsan” bölümlerini izliyorum bu ara. Atalarımızdan bizlere miras kalan ve unuttuğumuz veya unutmakta olduğumuz değerlerimizi yeniden hatırlamaya başladım. İzlerken genelde gözlerim dolu dolu oluyor.

“Ben bugün yaptığımı sattım; aynı şeyi komşum da yapıyor; bir başka gelen de ondan alsın” diye dilekte bulunan bir insan olmayı öğreniyorum. İşte budur bizi ayakta tutan kültür. “Ben bunu bilirim ve o insanları düşleyip aklıma getirdiğimde burnumun direği sızlar, gözlerim dolar” diyor Serdar Kılıç. Paylaşım kültürü bizim Atalarımızdan geliyor, bu topraklar üzerinde yaşanmış. Engin bir bilge Anadolu, koskocaman kucağını bizlere açmış bereketli sevgi dolu bir ana. Anlıyorum ki aslında uyanma ve aydınlanma ve hatta “insan olma” o kadim bilgelikleri de hatırlamak. Modern sanayileşmiş şehir toplum yaşantılarımızda unuttuğumuz değerleri tekrar tekrar hatırlamak ve günümüze göre de uyarlayarak onları yaşatmak, geliştirmek… Zumbara ve buna benzer sosyal mecralarda, kendi hayatımda paylaşımda bulunurken işte tam olarak da hissettiklerim buna benzer duygular. Paylaşım ve armağan kültürünü yeniden yaşatmak…

Ben İstanbul’da yaşıyorum. 11 yaşında ilköğretimde olan Yağmur isminde bir kız çocuğu annesiyim. Aynı zamanda da Sosyoloji ve Psikoloji öğrencisiyim. Buna göre de ihtiyaçlarım farklılaşabiliyor. Bugüne kadar laptop tamiri servisinden, kızımın doğum günü için dans derslerine, web sitem için logo tasarımından aromaterapi ve yoga servisleri gibi ruhumu besleyecek servislerin deneyimlerini yaşadım. Yelpazem çok geniş. Bu deneyimlerimi içtenlikle paylaşmak niyetimdeyim.

Sevgiyle

Hepimizin Birbirimize İhtiyacı Var! için 2 Yorum

  1. Emine Yilmaz Bilgin, civarı yazdı:

    Servis degisimi tecrubelerini heyecanla bkliyoruz.Sevgiler .. :)

  2. aysegulguzel, civarı yazdı:

    Yüreğine sağlık Burcu’cum. Heyecanla bekliyorum ben de :)

aysegulguzel için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>